Keder, zwany również taśmą namiotową, to prosty, ale ważny element łączący membranę (tkaninę powlekaną PCV) z ramą, szkieletem lub rusztowaniem.
Zapewnia on szybki i prosty montaż membrany oraz pewność i trwałość jej zamocowania:

  • główkę kedru (linkę) umieszcza się w profilu ramy
  • pióra kedru, połączone z tkaniną, wystają ze szczeliny profilu
  • szczelina jest za wąska, aby główka kedru została przez nią wyciągnięta

O praktyczności tego rozwiązania świadczy to, w jak wielu branżach ma ono zastosowanie: w budowie struktur, hal i namiotów z tkanin PCV, tymczasowych magazynów i zadaszeń, namiotów do przyczep kempingowych, łodzi (mocowanie żagli). Coraz częściej używa się kedru do mocowania reklam i banerów wielkopowierzchniowych na ścianach i murach lub montażu reklam wolnostojących.

Funkcje KEDRU

Aby spełniał on swoją rolę łączenia i równomiernego przenoszenia obciążeń, należy wziąć pod uwagę jego rozmiar (średnicę linki i grubość tkaniny), materiał, z którego jest on wykonany, a także sposób, w jaki taśma zostanie przymocowana do tkaniny i jak zostanie połączona z ramą nośną.

Keder najlepiej jest opisać poprzez funkcję, jaką spełnia w budownictwie. Wraz z profilem stanowi on efektywny system łączenia – keder jest umieszczany w profilu i przeciągany przez całą jego długość. Wielkość główki kedru nie jest ściśle dopasowana do profilu – wypełnia go w 80 %, co umożliwia zarówno instalację taśmy, jak i jej usunięcie. Dodatkowo szczelina, przez którą wystają pióra kedru, jest na tyle wąska, że utrzyma główkę w profilu.

Rozwiązanie to ma wiele zalet – łączenie za pomocą kedru eliminuje tarcia między tkaniną PCV a ramą, które pojawiają się, gdy tkaninę rozłoży się bezpośrednio na ramie czy rusztowaniu. Keder jest także bardzo wytrzymały i jest chętnie wykorzystywany w budowie konstrukcji stałych i składanych.

Jak powstaje KEDER?

Produkcja kedru, ze względu na jego prostą budowę, może wydać się łatwa. Ale w przypadku łączenia dużych struktur i większych połaci materiału, konstrukcja kedru może być decydująca dla osiągnięcia efektów założonych w projekcie. Z tego względu wiedza na temat konstrukcji i technologii produkcji taśmy keder jest przydatna – można dobrać konfigurację średnicy i materiału najlepiej utrzymującą konstrukcję w jednej pozycji, wspierającą ją i wytrzymującą wszelkie obciążenia.

Standardowy proces produkcji kedru zakłada szczelne zgrzanie paska tkaniny poliestrowej jednostronnie powlekanej PCV z elastyczną, ale zwartą linką formując główkę. Do zgrzewania kedru najczęściej używa się dwóch technologii: wysokiej częstotliwości (w skrócie: WCz lub HF) lub gorącego powietrza. Rozmiar powstałego u nasady główki zgrzewu jest również brany pod uwagę w planowaniu konstrukcji. Po zgrzaniu materiału linka nie ma prawa się poruszać i przesuwać – jest to gwarantowane przez stopień szczelności i ścisłości zgrzewu. Jeśli linka jest również wykonana z PCV, ciepłe powietrze bądź fale wysokiej częstotliwości dodatkowo połączą materiał z linką i unieruchomią ją.

Rozmiar główki kedru (średnica podana w milimetrach) to podstawowe oznaczenie typu kedru. Najpopularniejsze rozmiary, określane jako standardowe, to 7, 5 mm 8, 5 mm, 10 mm, 11 mm, 12 mm and 13 mm. Wielkość główki wybierana jest w zależności od wielkości obciążeń, jakie ma wytrzymać oraz w zależności od rozmiaru profilu, w jakim taśma będzie instalowana. Jak wiemy, ważne jest aby główka kedru wypełniała ok. 80% wnętrza profilu.

Część materiału znajdująca się za zgrzewem to tzw. pióra. To one służą do łączenia kedru z tkaniną. Ze względu na zastosowanie, pióra mogą być pojedyncze lub podwójne, mogą też mieć różną długość. Podwójne pióra są symetryczne i są docelowo łączone z tkaniną PCV z pomocą zgrzewarek wysokiej częstotliwości, a także tych zgrzewających gorącym powietrzem. W taki sam sposób łączy się keder z pojedynczym piórem. Nietypowe wymiary piór mają również swoje zastosowanie: dłuższe niż standardowe (ponad 4 – 5 cm) zwiększają powierzchnię łączenia z materiałem, z kolei pióra asymetryczne pozwalają na bardziej estetyczne wykończenie łączenia kedru z materiałem po stronie krótszego pióra.

Warstwa PCV powinna być wystarczająco gruba, aby można było wykonać trwały i mocny zgrzew. Powłoka ta może być barwiona na dowolny kolor, może mieć właściwości przepuszczające światło lub całkowicie je blokujące (opaque), a także być niepalna.

Wytrzymałość kedru i jego odporność na zużycie ściśle zależy od wytrzymałości i odporności materiału, z jakiego został wykonany. Cechy te określa się za pomocą:

  • gęstości tkaniny, podanej w jednostce dtex lub dernier (masa przędzy poliestrowej)
  • wykończeniu tkaniny – w przypadku kedru jest to powłoka PCV

Im cięższy materiał ma być użyty w konstrukcji, tym grubszy i gęściej tkany jest używany
do produkcji taśmy keder. W niektórych przypadkach używa się tkaniny wzmocnionej o gęstości 2200 dtex (gdzie standardem jest 1100 dtex).

KEDER = efektywność

System łączenia za pomocą taśmy namiotowej pozwala na tworzenie lepszych produktów oraz oszczędza czas i zmniejsza nakład pracy przy ich montażu: tymczasowe hale namiotowe dostarczają od ręki dodatkowego miejsca do pracy lub przestrzeni magazynowej; zadaszenie stadionu, kurtyna boczna ciężarówki mogą zostać wymienione w krótkim czasie.

Coraz więcej tkanin technicznych wykorzystywanych jest w budownictwie przemysłowymi rekreacyjnym. Stąd też keder staje się coraz bardziej popularną, ekologiczną metodą łączenia i instalacji struktur z materiałów elastycznych. Jest to jeden z najprostszych konstrukcyjnie, a jednocześnie wyjątkowo wytrzymałych sposobów łączenia struktur – tych małych jak i tych dużych.

Aktualną ofertę kedru możecie znaleźć na stronie: www.lumapolska.com, lub otrzymać ją od naszego konsultanta:

Mateusz Syrko
M: +48 667 545 111
P: + 48 71 72 30 304 / 307
E:  sprzedaz@lumatextile.com

Zapisz

Zapisz